غزل شمارهٔ ۱۲۱۶

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1216:1 گر عاشقی از جان و دل جور و جفای یار کشور زانک تو عاشق نه‌ای رو سخره می‌کن خار کش
2. G1216:2 جانی بباید گوهری تا ره برد در دلبریاین ننگ جان‌ها را ز خود بیرون کن و بر دار کش
3. G1216:3 گاهی بود در تیرگی گاهی بود در خیرگیبیزار شو زین جان هله بر وی خط بیزار کش
4. G1216:4 خود را مبین در من نگر کز جان شدستم بی‌اثرمانند بلبل مست شو زو رخت بر گلزار کش
5. G1216:5 این کره تند فلک از روح تو سر می‌کشدچابک سوار حضرتی این کره را در کار کش
6. G1216:6 چون شهسوار فارسی خربندگی تا کی کنیننگت نمی‌آید که خر گوید تو را خروار کش
7. G1216:7 همچون جهودان می‌زیی ترسان و خوار و متهمپس چون جهودان کن نشان عصابه بر دستار کش
8. G1216:8 یا از جهودی توبه کن از خاک پای مصطفیبهر گشاد دیده را در دیده افکار کش

ganjoor: sh1216 · public domain