غزل شمارهٔ ۱۲۱۹

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1219:1 یار نخواهم که بود بدخو و غمخوار و تُرشچون لحد و گور مغان تنگ و دل افشار و ترش
2. G1219:2 یار چو آیینه بود، دوست چو لوزینه بودساعت یاری نبود خایف و فرّار و تُرش
3. G1219:3 هر کی بود عاشق خود پنج نشان دارد بدسخت دل و سست قدم کاهل و بی‌کار و ترش
4. G1219:4 ور چشمش بیش بود هم تُرشی بیش کنددان مثل بیشی او سرکهٔ بسیار ترش
5. G1219:5 بس کن شرح ترشان، این قدری بهر نشانکی طلبد در دل و جان طبع شکربار ترش؟!

ganjoor: sh1219 · public domain