غزل شمارهٔ ۱۲۴۲

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1242:1 گر لاش نمود راه قلاشای هر دو جهان غلام آن لاش
2. G1242:2 ای دیده جهان و جان ندیدهجانست جهان تو یک نفس باش
3. G1242:3 گردیست جهان و اندر این گردجاروب نهان شدست و فراش
4. G1242:4 این مشعله از کجاست بینیآن روز که بشکنی چو خشخاش
5. G1242:5 عشقی که نهان و آشکارستخون ریز و ستمگرست و اوباش
6. G1242:6 چون کشته شوی در او بمانیمن مات من الهوی فقد عاش
7. G1242:7 عشقست نه زر نهان نماندالعاشق کل سره فاش
8. G1242:8 لا حسن یلد حیث لا عشقشاباش زهی جمال شاباش

ganjoor: sh1242 · public domain