غزل شمارهٔ ۱۲۵۰

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1250:1 به شکرخنده اگر می‌ببرد جان رسدشوگر از غمزه جادو برد ایمان رسدش
2. G1250:2 لشکر دیو و پری جمله به فرمان ویندبا چنین عز و شرف ملک سلیمان رسدش
3. G1250:3 صد هزاران دل یعقوب حزین زنده بدوستکر و فر شرف یوسف کنعان رسدش
4. G1250:4 لب عیسی صفتش مرده به دم زنده کندگر پرد با پر جان جانب کیوان رسدش
5. G1250:5 نوح وقتیست که عشق ابدی کشتی اوستگر جهان زیر و زبر کرد به طوفان رسدش
6. G1250:6 عشق او گرد برانگیخت ز دریای عدمید بیضا و عصایی شده ثعبان رسدش
7. G1250:7 جملگی تشنه دلان قوت از او می‌یابندبا چنین لقمه دهی شهرت لقمان رسدش

ganjoor: sh1250 · public domain