غزل شمارهٔ ۱۲۷۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1277:1 خواجه غلط کرده‌ای در صفت یار خویشسست گمان بوده‌ای عاقبت کار خویش
2. G1277:2 در هوس گلرخان سست زنخ گشته‌ایهای اگر دیدیی روی چو گلنار خویش
3. G1277:3 راه زنان عشق را مرگ لقب کرده‌اندتا تو بلنگی ز بیم از ره و رفتار خویش
4. G1277:4 گوش بنه تا که من حلقه به گوشت کنمهستم از آن حلقه من سیر ز گفتار خویش
5. G1277:5 پیش من آ که خوشم تا به برت درکشمچون ز توام می‌رسد تحفه دلدار خویش

ganjoor: sh1277 · public domain