غزل شمارهٔ ۱۳۱۰

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1310:1 ای ناطق الهی و ای دیده حقایقزین قلزم پرآتش ای چاره خلایق
2. G1310:2 تو بس قدیم پیری بس شاه بی‌نظیریجان را تو دستگیری از آفت علایق
3. G1310:3 در راه جان سپاری جان‌ها تو را شکاریآوخ کز این شکاران تا جان کیست لایق
4. G1310:4 مخلوق خود کی باشد کز عشق تو بلافدای عاشق جمالت نور جلال خالق
5. G1310:5 گویی چه چاره دارم کان عشق را شکارمبیمار عشق زارم ای تو طبیب حاذق
6. G1310:6 لطف تو گفت پیش آ قهر تو گفت پس روما را یکی خبر کن کز هر دو کیست صادق
7. G1310:7 ای آفتاب جان‌ها ای شمس حق تبریزهر ذره از شعاعت جان لطیف ناطق

ganjoor: sh1310 · public domain