غزل شمارهٔ ۱۳۲

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G132:1 در میان پرده خون عشق را گلزارهاعاشقان را با جمال عشق بی‌چون کارها
2. G132:2 عقل گوید شش جهت حدست و بیرون راه نیستعشق گوید راه هست و رفته‌ام من بارها
3. G132:3 عقل بازاری بدید و تاجری آغاز کردعشق دیده زان سوی بازار او بازارها
4. G132:4 ای بسا منصور پنهان ز اعتماد جان عشقترک منبرها بگفته برشده بر دارها
5. G132:5 عاشقان دردکش را در درونه ذوق‌هاعاقلان تیره دل را در درون انکارها
6. G132:6 عقل گوید پا منه کاندر فنا جز خار نیستعشق گوید عقل را کاندر توست آن خارها
7. G132:7 هین خمش کن خار هستی را ز پای دل بکنتا ببینی در درون خویشتن گلزارها
8. G132:8 شمس تبریزی، تویی خورشید اندر ابر حرفچون برآمد آفتابت محو شد گفتارها

ganjoor: sh132 · public domain