غزل شمارهٔ ۱۴۱۶

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1416:1 تُرُش رویی و خشمینی چنین شیرین ندیده‌ستمز افسون‌هاش مجنونم ز افسان‌هاش سرمستم
2. G1416:2 بتان بس دیده‌ام جانا ولیکن نی چنین زیباتوی پیوندم و خویشم کنون در خویش درجستم
3. G1416:3 همه شب از پریشانی چنان بودم که می دانیولیک این دم ز حیرانی کریما از دگر دستم
4. G1416:4 از این حالت که دل دارد بگیر و برجهان او راکه من خاکی ز سعی تو ز روی خاک برجستم

ganjoor: sh1416 · public domain