غزل شمارهٔ ۱۴۴۴

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1444:1 ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابمتا غرقه شده‌ست از تو در خون جگر خوابم
2. G1444:2 از کان شکر جستن اندر شب آبستنبگداخت در اندیشه مانند شکر خوابم
3. G1444:3 بی‌لطف وصال او گشتم چو هلال اوتا شب نبرد هرگز در دور قمر خوابم
4. G1444:4 چون شب بشود تاری با این همه بیداریبا عشق همی‌گویم کای عشق ببر خوابم
5. G1444:5 چون خواب مرا بیند بگریزد و بنشینداز من برود آید در شخص دگر خوابم
6. G1444:6 یاران که چه یاریدم تنها مگذاریدمچون عشق ملک برده‌ست از چشم بشر خوابم
7. G1444:7 بنشین اگری عاشق تا صبحدم صادقبا من که نمی‌آید تا صبح و سحر خوابم

ganjoor: sh1444 · public domain