غزل شمارهٔ ۱۴۶۱

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1461:1 پایی به میان درنه تا عیش ز سر گیرمتو تلخ مشو با من تا تنگ شکر گیرم
2. G1461:2 بی‌رنگ فرورفتم در عشق تو ای دلبربرکش تو از این خنبم تا رنگ دگر گیرم
3. G1461:3 دلتنگتر از میمم چون در طمع و بیمممن قرص به دو نیمم چون شکل قمر گیرم
4. G1461:4 ای از رخ شاه جان صد بیذق را سلطانبر اسب نشین ای جان تا غاشیه برگیرم
5. G1461:5 وز باد لجاج خود وز غصه نیک و بدهر چند بدم در خود والله که بتر گیرم
6. G1461:6 امنی است مرا از تو امنم توی ای مه رویا امن دهم زین سو یا راه خطر گیرم
7. G1461:7 چون سرو خمید از من گلزار چرید از منایمان چو رمید از من ترسم که کفر گیرم
8. G1461:8 تو غمزه غمازی از تیر سپر سازیچون تیر تو اندازی پس من چه سپر گیرم
9. G1461:9 زیر و زبر عشقم شمس الحق تبریز استجان را ز پی عشقش من زیر و زبر گیرم

ganjoor: sh1461 · public domain