غزل شمارهٔ ۱۴۹۱

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1491:1 خلقان همه نیکند جز این تن که گزیدیمکه از سفهش بس سر انگشت گزیدیم
2. G1491:2 گر هیچ گریزی بگریز از هوس خویشزیرا همه رنج از هوس بیهده دیدیم
3. G1491:3 والله که مفری به جز از فر رخش نیستکاندر خضر و گلشن او می نگریدیم
4. G1491:4 هر روز که برخیزی رو پاک بشوییآن سوی دو ای دل که گه درد دویدیم
5. G1491:5 آن سوی که در ساعت دشوار دل خلقآید که خدایا همه محتاج و مریدیم
6. G1491:6 هر دانه که چیدیم همه دام بلا بودسوی تو پراشکسته و تن خسته پریدیم

ganjoor: sh1491 · public domain