غزل شمارهٔ ۱۴۹۸

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1498:1 بیا کز غیر تو بیزار گشتموگر خفته بُدَم بیدار گشتم
2. G1498:2 بیا ای جان که تا روز قیامتمقیم خانهٔ خمار گشتم
3. G1498:3 ز پرّ و بال خود گل را فشانَدبه کوه قاف خود طیّار گشتم
4. G1498:4 تُرُش دیدم جهانی را من از ترسدر آن دوشاب چون آچار گشتم
5. G1498:5 عقیده این چنین سازید شیرینکه من زین خمره شکربار گشتم
6. G1498:6 یکی چندی بریدم من از اغیارکنون با خویشتن اغیار گشتم
7. G1498:7 ز حال دیگران عبرت گرفتمکنون من عبره الابصار گشتم
8. G1498:8 بیا ای طالب اسرار عالمبه من بنگر که من اسرار گشتم
9. G1498:9 بدان بسیار پیچید این سر منکه گرد جبه و دستار گشتم
10. G1498:10 از آن محبوس بودم همچو نقطهکه گرد نقطه چون پرگار گشتم

ganjoor: sh1498 · public domain