غزل شمارهٔ ۱۵۴۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1547:1 من با تو حدیث بی‌زبان گویموز جمله حاضران نهان گویم
2. G1547:2 جز گوش تو نشنود حدیث منهر چند میان مردمان گویم
3. G1547:3 در خواب سخن نه بی‌زبان گوینددر بیداری من آن چنان گویم
4. G1547:4 جز در بن چاه می ننالم مناسرار غم تو بی‌مکان گویم
5. G1547:5 بر روی زمین نشسته باشم خوشاحوال زمین بر آسمان گویم
6. G1547:6 معشوق همی‌شود نهان از منهر چند علامت نشان گویم
7. G1547:7 جان‌های لطیف در فغان آیندآن دم که من از غمت فغان گویم

ganjoor: sh1547 · public domain