غزل شمارهٔ ۱۶۵

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G165:1 اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرابستان ز من شرابی که قیامت است حقا
2. G165:2 چه تفرج و تماشا که رسد ز جام اولدومش نعوذبالله چه کنم صفت سوم را
3. G165:3 غم و مصلحت نمانَد همه را فرو دَرانَدپس از آن خدای داند که کجا کشد تماشا
4. G165:4 تو اسیر بو و رنگی به مثال نقش سنگیبجهی چو آب چشمه ز درون سنگ خارا
5. G165:5 بده آن می رواقی هله ای کریم ساقیچو چنان شوم بگویم سخن تو بی‌محابا
6. G165:6 قدحی گران به من ده به غلام خویشتن دهبنگر که از خمارت نگران شدم به بالا
7. G165:7 نگران شدم بدان سو که تو کرده‌ای مرا خوکه روانه باد آن جو که روانه شد ز دریا

ganjoor: sh165 · public domain