غزل شمارهٔ ۱۶۹۵

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1695:1 پیش چنین جمال جان بخش چون نمیرمدیوانه چون نگردم زنجیر چون نگیرم
2. G1695:2 چون باده تو خوردم من محو چون نگردمتو چون میی من آبم تو شهد و من چو شیرم
3. G1695:3 بگشا دهان خود را آن قند بی‌عدد راعذر ار نمی‌پذیری من عشوه می پذیرم
4. G1695:4 دانی که از چه خندم از همت بلندمزیرا به شهر عشقت بر عاشقان امیرم
5. G1695:5 با عشق لایزالی از یک شکم بزادمنوعشق می نمایم والله که سخت پیرم
6. G1695:6 آن چشم اگر گشایی جز خویش را نشاییور این نظر گشایی دانی که بی‌نظیرم
7. G1695:7 اندر تنور سردان آتش زنم چو مردانو اندر تنور گرمان من پخته‌تر خمیرم
8. G1695:8 در لطف همچو شیرم اندر گلو نگیرمتا در غلط نیفتی گر شور چون پنیرم
9. G1695:9 در عشق شمس تبریز سلطان تاجدارمچون او به تخت آید من پیش او وزیرم

ganjoor: sh1695 · public domain