غزل شمارهٔ ۱۷۰۱

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1701:1 آوازه جمالت از جان خود شنیدیمچون باد و آب و آتش در عشق تو دویدیم
2. G1701:2 اندر جمال یوسف گر دست‌ها بریدنددستی به جان ما بر بنگر چه‌ها بریدیم
3. G1701:3 رندان و مفلسان را پیداست تا چه باشداین دلق پاره پاره در پای تو کشیدیم
4. G1701:4 در عشق جان سپاران مانند ما هزارانهستند لیک چون تو در خواب هم ندیدیم
5. G1701:5 ماننده ستوران در آب وقت خوردنچون عکس خویش دیدیم از خویش می رمیدیم

ganjoor: sh1701 · public domain