غزل شمارهٔ ۱۷۳

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G173:1 از یکی آتش برآوردم تو رادر دگر آتش بگستردم تو را
2. G173:2 از دل من زاده‌ای همچون سخنچون سخن آخر فروخوردم تو را
3. G173:3 با منی وز من نمی‌داری خبرجادو ام من جادویی کردم تو را
4. G173:4 تا نیفتد بر جمالت چشم بدگوش مالیدم بیازردم تو را
5. G173:5 دائم اقبالت جوان شد ز آنچ داداین کف دست جوانمردم تو را

ganjoor: sh173 · public domain