غزل شمارهٔ ۱۷۴۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1747:1 اگر به عقل و کفایت پی جنون باشممیان حلقه عشاق ذوفنون باشم
2. G1747:2 منم به عشق سلیمان زبان من آصفچرا ببسته هر داروی فسون باشم
3. G1747:3 خلیل وار نپیچم سر خود از کعبهمقیم کعبه شوم کعبه را ستون باشم
4. G1747:4 هزار رستم دستان به گرد ما نرسدبه دست نفس مخنث چرا زبون باشم
5. G1747:5 به دست گیرم آن ذوالفقار پرخون راشهید عشقم و اندر میان خون باشم
6. G1747:6 در این بساط منم عندلیب الرحمانمجوی حد و کنارم ز حد برون باشم
7. G1747:7 مرا به عشق بپرورد شمس تبریزیز روح قدس ز کروبیان فزون باشم

ganjoor: sh1747 · public domain