غزل شمارهٔ ۱۷۵۰

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1750:1 تلخی نکند شیرین‌ذقنمخالی نکند از می دهنم
2. G1750:2 عریان کندم هر صبحدمیگوید که بیا من جامه کنم
3. G1750:3 در خانه جهد مهلت ندهداو بس نکند پس من چه کنم
4. G1750:4 از ساغر او گیج است سرماز دیدن او جان است تنم
5. G1750:5 تنگ است بر او هر هفت فلکچون می‌رود او در پیرهنم
6. G1750:6 از شیره او من شیردلمدر عربده‌اش شیرین سخنم
7. G1750:7 می‌گفت که تو در چنگ منیمن ساختمت چونت نزنم
8. G1750:8 من چنگ توام بر هر رگ منتو زخمه زنی من تن تننم
9. G1750:9 حاصل تو ز من دل برنکنیدل نیست مرا من خود چه کنم

ganjoor: sh1750 · public domain