غزل شمارهٔ ۱۷۶۳

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1763:1 ما که باده ز دست یار خوریمکی چو اشتر گیاه و خار خوریم
2. G1763:2 ایمنیم از خمار مرگ ایرامی باقی بی‌خمار خوریم
3. G1763:3 جام مردان بیار تا کامروزبی‌محابا و مردوار خوریم
4. G1763:4 به دم ناشمرده زنده شویماندر آن دم که بی‌شمار خوریم
5. G1763:5 ساقیا پای دار تا ز کفتمی سرجوش پایدار خوریم
6. G1763:6 پی این شیر مست می پوییمتا کباب از دل شکار خوریم
7. G1763:7 زان دیاریم کز حدث پاک استروزی پاک از آن دیار خوریم
8. G1763:8 نه چو کرکس اسیر مرداریمنه چو لک لک ز حرص مار خوریم

ganjoor: sh1763 · public domain