غزل شمارهٔ ۱۸۰۱

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1801:1 آن شاخ خشک است و سیه‌هان ای صبا بر وی مزنای زندگی باغ‌ها وی رنگ بخش مرد و زن
2. G1801:2 هان ای صبای خوب خد اندر رکابت می رودآب روان و سبزه‌ها وز هر طرف وجه الحسن
3. G1801:3 دریادلی و روشنی بر خشک و بر تر می زنیاو سخت خشک است و سیه بر وی مزن از بهر من
4. G1801:4 من خیره روتر آمدم بر جود تو راهی زدماین کی تواند گفت گل با لاله یا سرو و سمن
5. G1801:5 ای باغ ساز و دست نی چون عقل فوق و پست نیهستی چو نحل خانه کن یا جان معمار بدن
6. G1801:6 خواهی که معنی کش شوم رو صبر کن تا خوش شومرنجور بسته فن بود خاصه در این باریک فن

ganjoor: sh1801 · public domain