غزل شمارهٔ ۱۸۳

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G183:1 ای دل رفته ز جا باز میابه فنا ساز و در این ساز میا
2. G183:2 روح را عالم ارواح به استقالب از روح بپرداز میا
3. G183:3 اندر آبی که بدو زنده شد آبخویش را آب درانداز میا
4. G183:4 آخر عشق به از اول اوستتو ز آخر سوی آغاز میا
5. G183:5 تا فسرده نشوی همچو جمادهم در آن آتش بگداز میا
6. G183:6 بشنو آواز روان‌ها ز عدمچو عدم هیچ به آواز میا
7. G183:7 راز که‌آواز دهد راز نماندمده آواز تو ای راز میا

ganjoor: sh183 · public domain