غزل شمارهٔ ۱۹۲۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1927:1 وقت آمد توبه را شکستنوز دام هزار توبه جستن
2. G1927:2 دست دل و جان‌ها گشادندست غم را ز پس ببستن
3. G1927:3 معشوقه روح را بدیدنلعل لب او به بوسه خستن
4. G1927:4 در آب حیات غسل کردندر وی تن خویش را بشستن
5. G1927:5 برخاست قیامت وصالشتا کی به امید درنشستن
6. G1927:6 گر بسکلد آن نگار بنگرصد پیوست است در آن سکستن
7. G1927:7 مخدومی شمس دین تبریزای جان تو رمیده‌ای ز بستن

ganjoor: sh1927 · public domain