غزل شمارهٔ ۱۹۶۲

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1962:1 یار خود را خواب دیدم ای برادر دوش منبر کنار چشمه خفته در میان نسترن
2. G1962:2 حلقه کرده دست بسته حوریان بر گرد اواز یکی سو لاله زار و از یکی سو یاسمن
3. G1962:3 باد می زد نرم نرمک بر کنار زلف اوبوی مشک و بوی عنبر می رسید از هر شکن
4. G1962:4 مست شد باد و ربود آن زلف را از روی یارچون چراغ روشنی کز وی تو برگیری لگن
5. G1962:5 ز اول این خواب گفتم من که هم آهسته باشصبر کن تا باخود آیم یک زمان تو دم مزن

ganjoor: sh1962 · public domain