Девони Шамс› Ғазал 223 ← пешина · оянда →
Девони Шамс · G223 · 13 байт
غزل شمارهٔ ۲۲۳
Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.
- G223:1 کجاست مطرب جان تا ز نعرههای صلادرافکند دم او در هزار سر سودا
- G223:2 بگفتهام که نگویم ولیک خواهم گفتمن از کجا و وفاهای عهدها ز کجا
- G223:3 اگر زمین به سراسر بروید از توبهبه یک دم آن همه را عشق بدرود چو گیا
- G223:4 از آنک توبه چو بندست بند نپذیردعلو موج چو کهسار و غره دریا
- G223:5 میان ابروت ای عشق این زمان گرهیستکه نیست لایق آن روی خوب، از آن بازآ
- G223:6 مرا بهجمله جهان کارِ کس نیاید خوشکه کارهای تو دیدم مناسب و همتا
- G223:7 چو آفتاب جمالت برآمد از مشرقز ذره ذره شنیدم که نعم مولانا
- G223:8 حلاوتیست در آن آب بحر زَخّارتکه شد از او جگرِ آب را هم استسقا
- G223:9 خدای پهلوی هر درد دارویی بنهادچو درد عشق قدیم است، ماند بی ز دوا
- G223:10 وگر دوا بود این را، تو خود روا داریبه کاهگل که بیندوده است بام سما؟
- G223:11 کسی که نوبت الفقر فخر زد جانشچه التفات نماید به تاج و تخت و لوا؟
- G223:12 چو باغ و راغ حقایق جهان گرفت همهمیان زهرگیاهی چرا چرند چرا؟
- G223:13 دهان پرست سخن لیک گفت امکان نیستبه جان جمله مردان بگو تو باقی را
ganjoor: sh223 · public domain