غزل شمارهٔ ۲۳۰۴

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2304:1 هر روز پری زادی از سوی سراپردهما را و حریفان را در چرخ درآورده
2. G2304:2 صوفی ز هوای او پشمینه شکافیدهعالم ز بلای او دستار کشان کرده
3. G2304:3 سالوس نتان کردن مستور نتان بودناز دست چنین رندی سغراق رضا خورده
4. G2304:4 دی رفت سوی گوری در مرده زد او شوریمعذورم آخر من کمتر نیم از مرده
5. G2304:5 هر روز برون آید ساغر به کف و گویدوالله که بنگذارم در شهر یک افسرده
6. G2304:6 ای مونس و ای جانم چندانت بپیچانمتا شهد و شکر گردی ای سرکه پرورده
7. G2304:7 خستم جگرت را من بستان جگری دیگرهمچون جگر شیران ای گربه پژمرده
8. G2304:8 همرنگ دل من شو زیرا که نمی‌شایدمن سرخ و سپید ای جان تو زرد و سیه چرده
9. G2304:9 خامش کن و خامش کن دررو به حریم دلکاندر حرمین دل نبود دل آزرده
10. G2304:10 شمس الحق تبریزی بادا دل بدخواهتبر گرد جهان گردان در طمع یکی گرده

ganjoor: sh2304 · public domain