غزل شمارهٔ ۲۳۱۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2317:1 ای خاک کف پایت رشک فلکی بودهجان من و جان تو در اصل یکی بوده
2. G2317:2 در خانه نقشینی دیدم صنم چینیخون خواره صد آدم جان ملکی بوده
3. G2317:3 صد ماه یقینم شد اندر دل شب پنهانصد نور یقین دیدم مشتاق شکی بوده
4. G2317:4 گفتم به ایاز ای حر محمود شدی آخردر شاه چه جا کردی ای آیبکی بوده
5. G2317:5 ای سگ که ز اصحابی در کهف تو در خوابیچون شیر خدا گشتی اول سگکی بوده
6. G2317:6 ای ماهی در آتش تو جانب دریا کشای پیشتر از عالم در وی سمکی بوده
7. G2317:7 شمس الحق تبریزم همرنگ تو می‌خیزممن مرده تو گرد من بحر نمکی بوده

ganjoor: sh2317 · public domain