غزل شمارهٔ ۲۳۶۶

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2366:1 ای سراندازان همه در عشق تو پا کوفتهگوهر جان همچو موسی روی دریا کوفته
2. G2366:2 زیر این هفت آسیا هستی ما را خوش بکوبروشنایی کی فزاید سرمه ناکوفته
3. G2366:3 عاشقان با عاقلان اندرنیامیزد از آنکدرنیامیزد کسی ناکوفته با کوفته
4. G2366:4 عاقلان از مور مرده درکشند از احتیاطعاشقان از لاابالی اژدها را کوفته
5. G2366:5 مردم چشم از خیالت چون شود پی کوب عشقفرق‌ها پیدا شود از کوفته تا کوفته
6. G2366:6 از شکار تو به بیشه جان شیران خون شدهدر هوای قاف قربت پر عنقا کوفته
7. G2366:7 عشق چون خورشید دامن گستریده بر زمینعاشقان چون اخترانش راه بالا کوفته
8. G2366:8 لا چو لالایان زده بر عاشقانش دست ردغیرت الا شده بر مغز لالا کوفته
9. G2366:9 حاجیان راه جان خسته نگردند از نشاطاشترانشان زیر بار از راه اعضا کوفته
10. G2366:10 ساربان این غزل گو تا ز بعد خستگیاشتران را مست بینی راه بطحا کوفته

ganjoor: sh2366 · public domain