غزل شمارهٔ ۲۳۹۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2397:1 ای گرد عاشقانت از رشک تخته بستهوی جمله عاشقانت از تخت و تخته رسته
2. G2397:2 صد مطرقه کشیده در یک قدح بکردهصد زین قدح کشیده چون عاقلان نشسته
3. G2397:3 یک ریسمان فکندی بردیم بر بلندیمن در هوا معلق و آن ریسمان گسسته
4. G2397:4 از آهوان چشمت ای بس که شیر عشقتهم پوست بردریده هم استخوان شکسته
5. G2397:5 دیدن به خواب در شب ماه تو را مبارکوز بامداد رویت دیدن زهی خجسته
6. G2397:6 ای بنده کمینت گشته چو آبگینهبشکسته آبگینه صد دست و پا بخسته
7. G2397:7 در حسن شمس تبریز دزدیده بنگریدمزه گفتم و ز غیرت تیر از کمان بجسته

ganjoor: sh2397 · public domain