غزل شمارهٔ ۲۴۶۱

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2461:1 چون دل من جست ز تن بازنگشتی چه شدیبی‌دل من بی‌دل من راست شدی هر چه بدی
2. G2461:2 گر کژ و گر راست شدی ور کم ور کاست شدیفارغ و آزاد بدی خواجه ز هر نیک و بدی
3. G2461:3 هیچ فضولی نبدی هیچ ملولی نبدیدانش و گولی نبدی طبل تحیات زدی
4. G2461:4 خواجه چه گیری گروم تو نروی من برومکهنه نه‌ام خواجه نوم در مدد اندر مددی
5. G2461:5 آتش و نفتم نخورد ور بخورد بازدهدچون عددی را بخورد بازدهد بی‌عددی
6. G2461:6 بر سر خرپشته من بانگ زن ای کشته مندانک من اندر چمنم صورت من در لحدی
7. G2461:7 گرچه بود در لحدی خوش بودش با احدیآنک در آن دام بود کی خوردش دام و ددی
8. G2461:8 و آنک از او دور بود گرچه که منصور بودزارتر از مور بود ز آنک ندارد سندی

ganjoor: sh2461 · public domain