غزل شمارهٔ ۲۴۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G247:1 بانگ تسبیح بشنو از بالاپس تو هم سبح اسمه الاعلی
2. G247:2 گل و سنبل چرد دلت چون یافتمرغزاری که اخرج المرعی
3. G247:3 یعلم الجهر نقش این آهوستناف مشکین او و مایخفی
4. G247:4 نفس آهوان او چو رسیدروح را سوی مرغزار هدی
5. G247:5 تشنه را کی بود فراموشیچون سنقرئک فلا تنسی

ganjoor: sh247 · public domain