غزل شمارهٔ ۲۴۹۱

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2491:1 جمع مکن تو برف را بر خود تا که نفسریبرف تو بفسراندت گر تو تنور آذری
2. G2491:2 آنک نجوشد او به خود جوش تو را تبه کندو آنک ندارد آذری ناید از او برادری
3. G2491:3 فربهیش به دست جو غره مشو به پشم اوآن سر و سبلتش مبین جان وی است لاغری
4. G2491:4 گر خوشی است این نوا برجه و گرم پیش آسر تو چنین چنین مکن مشنو سست و سرسری

ganjoor: sh2491 · public domain