غزل شمارهٔ ۲۵۵۸

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2558:1 الا ای نقش روحانی چرا از ما گریزانیتو خود از خانه آخر ز حال بنده می دانی
2. G2558:2 به حق اشک گرم من به حق روی زرد منبه پیوندی که با تستم ورای طور انسانی
3. G2558:3 اگر عالم بود خندان مرا بی‌تو بود زندانبس است آخر بکن رحمی بر این محروم زندانی
4. G2558:4 اگر با جمله خویشانم چو تو دوری پریشانممبادا ای خدا کس را بدین غایت پریشانی
5. G2558:5 بر آن پای گریزانت چه بربندم که نگریزیبه جان بی‌وفا مانی چو یار ما گریزانی
6. G2558:6 ور از نه چرخ برتازی بسوزی هفت دریا رابدرم چرخ و دریا را به عشق و صبر و پیشانی
7. G2558:7 وگر چو آفتابی هم روی بر طارم چارمچو سایه در رکاب تو همی‌آیم به پنهانی

ganjoor: sh2558 · public domain