Девони Шамс› Ғазал 2604 ← пешина · оянда →
Девони Шамс · G2604 · 9 байт
غزل شمارهٔ ۲۶۰۴
Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.
- G2604:1 آن چهره و پیشانی شد قبله حیرانیتشویش مسلمانی ای مه تو که را مانی
- G2604:2 من واله یزدانم در حلقه مردانمزین بیش نمیدانم ای مه تو که را مانی
- G2604:3 هم بنده و آزادم ویرانه و آبادمهم بیدل و دلشادم ای مه تو که را مانی
- G2604:4 هر جسم که بر سر شد جان گشت و قلندر شدهم مؤمن و کافر شد ای مه تو که را مانی
- G2604:5 شاد آنک نهد پایی در لجه دریاییبا دیده بینایی ای مه تو که را مانی
- G2604:6 باشد ز توام مفخر فارغ شدم از دلبراز طعنه و از تسخر ای مه تو که را مانی
- G2604:7 من زان سوی دولابم زان جانب اسبابمتو محو کن القابم ای مه تو که را مانی
- G2604:8 بر عاشق دوتاقد آن کس که همیخنددزان خنده چه بربندد ای مه تو که را مانی
- G2604:9 شمس الحق تبریزی در لخلخه آمیزیای جان و جهان میزد ای مه تو که را مانی
ganjoor: sh2604 · public domain