غزل شمارهٔ ۲۶۱۳

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2613:1 ای شادی آن روزی کز راه تو بازآییدر روزن جان تابی چون ماه ز بالایی
2. G2613:2 زان ماه پرافزایش آن فارغ از آرایشاین فرش زمینی را چون عرش بیارایی
3. G2613:3 بس عاقل پابسته کز خویش شود رستهبس جان که ز سر گیرد قانون شکرخایی
4. G2613:4 زین منزل شش گوشه بی‌مرکب و بی‌توشهبس قافله ره یابد در عالم بی‌جایی
5. G2613:5 روشن کن جان من تا گوید جان با تنکامروز مرا بنگر ای خواجه فردایی
6. G2613:6 تو آبی و من جویم جز وصل تو کی جویمرونق نبود جو را چون آب بنگشایی
7. G2613:7 ای شاد تو از پیشی یعنی ز همه بیشیوالله که چو با خویشی از خویش نیاسایی
8. G2613:8 در جستن دل بودم بر راه خودش دیدمافتاده در این سودا چون مردم صفرایی
9. G2613:9 شمس الحق تبریزی پالود مرا هجرتجز عشق نبینی گر صد بار بپالایی

ganjoor: sh2613 · public domain