غزل شمارهٔ ۲۶۷۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2677:1 سلام علیک ای مقصود هستیهم از آغاز روز امروز مستی
2. G2677:2 توی می واجب آید باده خوردنتوی بت واجب آید بت پرستی
3. G2677:3 به دوران تو منسوخ است شیشهبگردان آن سبوهای دودستی
4. G2677:4 بیا بشنو حدیث پوست کندههمه مغزم چو در مغزم نشستی
5. G2677:5 هلا ای یوسف خوبان به مصر آز قعر چه به حبل الله رستی
6. G2677:6 بگیر ای چرخ پیر چنبری پشترسن را سخت کز چنبر بجستی
7. G2677:7 منم لولی و سرنا خوش نوازمبده شکر نیم را چون شکستی
8. G2677:8 به دو بوسه مخا از خشم لب راتو ده نان چون دکان‌ها را ببستی
9. G2677:9 بلی گو نی مگو ای صورت عشقکه سلطان بلی شاه الستی
10. G2677:10 بلی تو برآردمان به بالابلی ما فرود آرد به پستی
11. G2677:11 خمش کن عشق خود مجنون خویش استنه لیلی گنجد و نی فاطمستی

ganjoor: sh2677 · public domain