غزل شمارهٔ ۲۷۵۲

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2752:1 ای دلبر بی‌دلان صوفیحاشا که ز جان بی‌وقوفی
2. G2752:2 از هجر دوتا چو لام گشتیمدلتنگ ز غم چو کاف کوفی
3. G2752:3 آن دم که به طوف خود بطوفیوآنگه که به خانه هم به طوفی
4. G2752:4 ما را بنمای مهر و الفتچون معدن مهری و الوفی
5. G2752:5 مکشوف ز کشف توست اسرارزیرا که کشوف هر کشوفی
6. G2752:6 آنی که بری خسوف از ماهآن ماه نه‌ای که در خسوفی
7. G2752:7 آنی که بری کسوف از شمسآن شمس نه‌ای که در کسوفی
8. G2752:8 در آحادیم ای مهندستو ساکن خانه الوفی
9. G2752:9 ای آحادی الوف را باشکاین جا تو به منزل مخوفی

ganjoor: sh2752 · public domain