غزل شمارهٔ ۲۷۶۰

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2760:1 با دل گفتم چرا چنینیتا چند به عشق همنشینی
2. G2760:2 دل گفت چرا تو هم نیاییتا لذت عشق را ببینی
3. G2760:3 گر آب حیات را بدانیجز آتش عشق کی گزینی
4. G2760:4 ای گشته چو باد از لطافتپرباد شده چو ساتگینی
5. G2760:5 چون آب تو جان نقش‌هاییچون آینه حسن را امینی
6. G2760:6 هر جان خسیس کان نداردمی‌پندارد که تو همینی
7. G2760:7 ای آنک تو جان آسمانیهر چند به صورت از زمینی
8. G2760:8 ای خرد شکسته همچو سرمهتو سرمه دیده یقینی
9. G2760:9 ای لعل تو از کدام کانیدر حلقه درآ که خوش نگینی
10. G2760:10 ای از تو خجل هزار رحمتآن دم که چو تیغ پر ز کینی
11. G2760:11 شمس تبریز صورتت خوشو اندر معنی چه خوش معینی

ganjoor: sh2760 · public domain