غزل شمارهٔ ۲۷۷۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2777:1 شاد آن صبحی که جان را چاره آموزی کنیچاره او یابد که تُش بیچارگی روزی کنی
2. G2777:2 عشق جامه می‌دراند عقل بخیه می‌زندهر دو را زهره بدرّد چون تو دلدوزی کنی
3. G2777:3 خوش بسوزم همچو عود و نیست گردم همچو دودخوشتر از سوزش چه باشد چون تو دلسوزی کنی
4. G2777:4 گه لباس قهر درپوشی و راه دل زنیگه بگردانی لباس آیی قلاووزی کنی
5. G2777:5 خوش بچر ای گاو عنبربخش نفس مطمئندر چنین ساحل حلال است ار تو خوش پوزی کنی
6. G2777:6 طوطیی که طمع اسب و مرکب تازی کنیماهیی که میل شعر و جامه توزی کنی
7. G2777:7 شیر مستی و شکارت آهوان شیرمستبا پنیر گنده فانی کجا یوزی کنی
8. G2777:8 چند گویم قبله کامشب هر یکی را قبله‌ای استقبله‌ها گردد یکی گر تو شب افروزی کنی
9. G2777:9 گر ز لعل شمس تبریزی بیابی مایه‌ایکمترین پایه فراز چرخ پیروزی کنی

ganjoor: sh2777 · public domain