غزل شمارهٔ ۲۸۳۱

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2831:1 چو نماز شام هر کس بنهد چراغ و خوانیمنم و خیال یاری غم و نوحه و فغانی
2. G2831:2 چو وضو ز اشک سازم بود آتشین نمازمدر مسجدم بسوزد چو بدو رسد اذانی
3. G2831:3 رخ قبله‌ام کجا شد که نماز من قضا شدز قضا رسد هماره به من و تو امتحانی
4. G2831:4 عجبا نماز مستان تو بگو درست هست آنکه نداند او زمانی نشناسد او مکانی
5. G2831:5 عجبا دو رکعت است این عجبا که هشتمین استعجبا چه سوره خواندم چو نداشتم زبانی
6. G2831:6 در حق چگونه کوبم که نه دست ماند و نه دلدل و دست چون تو بردی بده ای خدا امانی
7. G2831:7 به خدا خبر ندارم چو نماز می‌گزارمکه تمام شد رکوعی که امام شد فلانی
8. G2831:8 پس از این چو سایه باشم پس و پیش هر امامیکه بکاهم و فزایم ز حراک سایه بانی
9. G2831:9 به رکوع سایه منگر به قیام سایه منگرمطلب ز سایه قصدی مطلب ز سایه جانی
10. G2831:10 ز حساب رست سایه که به جان غیر جنبدکه همی‌زند دو دستک که کجاست سایه دانی
11. G2831:11 چو شه است سایه بانم چو روان شود روانمچو نشیند او نشستم به کرانه دکانی
12. G2831:12 چو مرا نماند مایه منم و حدیث سایهچه کند دهان سایه تبعیت دهانی
13. G2831:13 نکنی خمش برادر چو پری ز آب و آذرز سبو همان تلابد که در او کنند یا نی

ganjoor: sh2831 · public domain