غزل شمارهٔ ۲۸۷۹

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2879:1 ننگ هر قافله در شش دره ابلیسیتو به هر نیت خود مسخره ابلیسی
2. G2879:2 از برای علف دیو تو قربان تنیبز دیوی تو مگر یا بره ابلیسی
3. G2879:3 سره مردا چه پشیمان شده‌ای گردن نهکه در این خوردن سیلی سره ابلیسی
4. G2879:4 شلغم پخته تو امید ببر زان تره زارز آنک در خدمت نان چون تره ابلیسی
5. G2879:5 نان ببینی تو و حیزانه درافتی در روعاشق نطفه دیو و نره ابلیسی
6. G2879:6 نیت روزه کنی توبره گوید کای خرسر فروکن خر باتوبره ابلیسی
7. G2879:7 از حقیقت خبرت نیست که چون خواهد بودتو بدان علم و هنر قوصره ابلیسی
8. G2879:8 در غم فربهی گوشت تو لاغر گشتیناله برداشته چون حنجره ابلیسی
9. G2879:9 کفر و ایمان چه می‌خور چو سگان قی می‌کنز آنک تو مؤمنه و کافره ابلیسی
10. G2879:10 تا دم مرگ و دم غرغره چون سرکه بدترش و گنده تو چون غرغره ابلیسی
11. G2879:11 گرد آن دایره گرده و خوان پر چو مگستا قیامت تو که از دایره ابلیسی

ganjoor: sh2879 · public domain