غزل شمارهٔ ۲۹۳۳

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2933:1 ای آنک امام عشقی تکبیر کن که مستیدو دست را برافشان بیزار شو ز هستی
2. G2933:2 موقوف وقت بودی تعجیل می‌نمودیوقت نماز آمد برجه چرا نشستی
3. G2933:3 بر بوی قبله حق صد قبله می‌تراشیبر بوی عشق آن بت صد بت همی‌پرستی
4. G2933:4 بالاترک پر ای جان ای جان بنده فرمانکه مه بود به بالا سایه بود به پستی
5. G2933:5 همچون گدای هر در بر هر دری مزن سرحلقه در فلک زن زیرا درازدستی
6. G2933:6 سغراق آسمانت چون کرد آن چنانتبیگانه شو ز عالم کز خویش هم برستی
7. G2933:7 می‌گویمت که چونی هرگز کسی بگویدبا جان بی‌چگونه چونی چگونه استی
8. G2933:8 امشب خراب و مستی فردا شود ببینیچه خیک‌ها دریدی چه شیشه‌ها شکستی
9. G2933:9 هر شیشه که شکستم بر تو توکلستمکه صد هزار گونه اشکسته را تو بستی
10. G2933:10 ای نقش بند پنهان کاندر درونه ای جانداری هزار صورت جز ماه و جز مهستی
11. G2933:11 صد حلق را گشودی گر حلقه‌ای ربودیصد جان و دل بدادی گر سینه‌ای بخستی
12. G2933:12 دیوانه گشته‌ام من هر چه از جنون بگویمزودتر بلی بلی گو گر محرم الستی

ganjoor: sh2933 · public domain