غزل شمارهٔ ۲۹۳۸

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2938:1 آن مه چو در دل آید او را عجب شناسیدر دل چگونه آید از راه بی‌قیاسی
2. G2938:2 گر گویی می‌شناسم لاف بزرگ و دعویور گویی من چه دانم کفر است و ناسپاسی
3. G2938:3 بردانم و ندانم گردان شده‌ست خلقیگردان و چشم بسته چون استر خراسی
4. G2938:4 می‌گرد چون خراسی خواهی و گر نخواهیگردن مپیچ زیرا دربند احتباسی
5. G2938:5 یوسف خرید کوری با هیجده قلب آریاز کوری خرنده وز حاسدی نخاسی
6. G2938:6 تو هم ز یوسفانی در چاه تن فتادهاینک رسن برون آ تا در زمین نتاسی
7. G2938:7 ای نفس مطمئنه اندر صفات حق رواینک قبای اطلس تا کی در این پلاسی
8. G2938:8 گر من غزل نخوانم بشکافد او دهانمگوید طرب بیفزا آخر حریف کاسی
9. G2938:9 از بانگ طاس ماه بگرفته می‌گشایدماهت منم گرفته بانگی زن ار تو طاسی
10. G2938:10 آدم ز سنبلی خورد کان عاقبت بریزدتو سنبل وصالی ایمن ز زخم داسی

ganjoor: sh2938 · public domain