غزل شمارهٔ ۲۹۶۲

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G2962:1 با تو عتاب دارم جانا چرا چنینیرنجور و ناتوانم نایی مرا ببینی
2. G2962:2 دیدی که سخت زردم پنداشتی که مردمآخر چگونه میرد آنک تواش قرینی
3. G2962:3 یا سیدی و روحی حمت فلم تعدنییا صحتی شفایی لم تستمع حنینی
4. G2962:4 بس احتراز کردم صبر دراز کردمامروز ناز کردم با اصل نازنینی
5. G2962:5 امشب چو مه برآید داوود جان بیایدای رنج موم گردی گر برج آهنینی
6. G2962:6 شب بنده را بپرسد وز بی‌گهی نترسدشب نیز مست گردد بی‌نقل و ساتکینی
7. G2962:7 ای ناله چند ناله افزونتری ز ژالهبر بنده کمینه تو نیز در کمینی

ganjoor: sh2962 · public domain