غزل شمارهٔ ۳۰۸۲

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G3082:1 رهید جان دوم از خودی و از هستیشده‌ست صید شهنشاه خویش در مستی
2. G3082:2 زهی وجود که جان یافت در عدم ناگاهزهی بلند که جان گشت در چنین پستی
3. G3082:3 درست گشت مرا آنچ من ندانستمچو در درستی ای مه مرا تو بشکستی
4. G3082:4 چو گشت عشق تو فصاد و اکحلم بگشادچو خون بجستم از تن زهی سبک دستی
5. G3082:5 طبیب فقر بجست و گرفت گوش دلمکه مژده ده که ز رنج وجود وارستی
6. G3082:6 ز انتظار رهیدی که کی صبا بوزدنه بحر را تو زبونی نه بسته شستی
7. G3082:7 ز شمس تبریز این جنس‌ها بخر بفروشز نقدهاش چو آن کیسه بر کمر بستی

ganjoor: sh3082 · public domain