غزل شمارهٔ ۳۰۹۴

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G3094:1 بگو به جان مسافر ز رنج‌ها چونیز رنج‌های جهان و ز رنج ما چونی
2. G3094:2 تو همچو عیسی و اندیشه‌ها جهودانندز مکر و فعل جهودان بگو مرا چونی
3. G3094:3 ز دشمنان و ز بیگانگان زیانت نیستکه از دو چشم تو دورند ز آشنا چونی
4. G3094:4 ایا کسی که خوشی با وفا و صحبت خلقبپرسمت ز وفاهای بی‌وفا چونی
5. G3094:5 تو همچو مرغ ز باز اجل گریزانیز ترس و جهد بریدن در این هوا چونی
6. G3094:6 اجل حیات توست ار چه صورتش مرگستاگر نه غافلی از وی گریزپا چونی

ganjoor: sh3094 · public domain