غزل شمارهٔ ۳۱۴۲

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G3142:1 حکم نو کن که شاه دورانیسکه تازه زن که سلطانی
2. G3142:2 حکم مطلق تو راست در عالمحاکمان قالب‌اند و تو جانی
3. G3142:3 آن چه شاهان به خواب می‌جستندچون مسلم شدت به آسانی
4. G3142:4 همه مرغان چو دانه چین تواندتو همایی میان مرغانی
5. G3142:5 بر سر آمد رواق دولت توز آن که تو صاف صاف انسانی
6. G3142:6 برتر آید ز جان ملک و ملکگر دهی دل به روح حیوانی
7. G3142:7 شرط‌ها را ز عاشقان برگیرکه تو احوال شان همی‌دانی
8. G3142:8 دام‌ها را ز راه شان بردارخواه تقدیر و خواه شیطانی
9. G3142:9 تا شوم سرخ رو در این دعویکه تو چون حق لطیف فرمانی
10. G3142:10 شمس تبریز رحمت صرفیز آن که سر صفات رحمانی

ganjoor: sh3142 · public domain