غزل شمارهٔ ۳۱۹۴

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G3194:1 وقتت خوش ای حبیبی، بشنو به حق یاریارحم حنین قلبی لا تسع فی ضراری
2. G3194:2 دل را مکن چو خاره، مگزین ز ما کنارهیا منیة الفاد، دار ولا تمار
3. G3194:3 ساقی خاص روحی، در ده می صبوحیاللیل قد تولی و البدر فی‌التواری
4. G3194:4 ای برده هوش ما را، یاد آر دوش ما رااسقیتنا کسا صرفا علی‌الخمار
5. G3194:5 مار را خراب کردی، غرق شراب کردیحتی بدا و افشا، ما کان فی سراری
6. G3194:6 سلطان خیل مایی، لیلی لیل مایییا لدةاللیالی، یا بهجةالنهار
7. G3194:7 ای سِرّ طور سینا وی نور چشم بیناانت‌الکبیر فینا، فارحم علی‌اصغار
8. G3194:8 هین نوبت جنون شد، مستی ما فزون شدیا مسکرالعقول، یا هادم‌الوقار
9. G3194:9 شاه سخن‌ور آمد، موج سخن درآمدنحن‌الصدا نصدی، والله خیر قاری

ganjoor: sh3194 · public domain