غزل شمارهٔ ۳۲۸

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G328:1 بادست مرا زان سر اندر سر و در سبلتپرباد چرا نبود سرمست چنین دولت
2. G328:2 هر لحظه و هر ساعت بر کوری هشیاریصد رطل درآشامم بی‌ساغر و بی‌آلت
3. G328:3 مرغان هوایی را بازان خدایی رااز غیب به دست آرم بی‌صنعت و بی‌حیلت
4. G328:4 خود از کف دست من مرغان عجب رویندمی از لب من جوشد در مستی آن حالت
5. G328:5 آن دانه آدم را کز سنبل او باشدبفروشم جنت را بر جان نهم جنت

ganjoor: sh328 · public domain