غزل شمارهٔ ۳۴۹

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G349:1 مبر رنج ای برادر خواجه سخت استبه وقت داد و بخشش شوربخت است
2. G349:2 اگر چه باغ را نیمی گرفته استولیکن سخت بی‌میوه درخت است
3. G349:3 گشاده ابروست و بسته کیسهمشو غره که او را سیم و رخت است
4. G349:4 دو دستش را به تخته دوختستندچه سود ار خواجه بر بالای تخت است
5. G349:5 وجودش گر چه یک پاره‌ست چون کوهسخا اش مرده است و لخت لخت است

ganjoor: sh349 · public domain